۱. بعضی از آدم‌ها را هیچ وقت تمام و کمال نمی‌شود دوست گرفت. آن‌هایی که در اوج بد حالی تو، عصبیت‌های‌شان را تاب نمی‌آورند. نمی‌توانند وقتی داری گیج می‌زنی و هیچ خوب نیستی، سکوت کنند و داد نزنند. آدم‌هایی که فقط حرف می‌زنند. لعنت به من که گاهی یادم می‌رود، که نمی‌شود روی حرف این دسته از آدم‌ها حساب کرد. که یادم می‌رود همیشه، در هر شرایطی، بهتر است کار خودت را خودت انجام دهی.

۲. از مصیبت‌های گم کردن گوشی و به دنبال آن تمام شماره تلفن‌هایت همانا آن است که جواب شماره‌هایی را می‌دهی که نباید.

۳. خانومه هیچ هم قابل شما را نداشت.

۴. نه، واقعن منظورت از برگشتن بعد از سه سال چیه؟ ادای آدم‌های دلتنگ را هم که در می‌آوری، رسمن این نصفه اعصاب این روزهای من را هم بهم می‌ریزی. خداحافظ که می‌فهمی یعنی چه؟